Mongol - The Rise of Genghis Khan (2007) - OCR fps 23.976, runtime 2:05:39
อย่าดูแคลนลูกสิงโตที่อ่อนแอ
สักวันเขาอาจผงาดเป็นราชสีห์ : สุภาษิตชาวมองโกล
อาณาจักรตังกุท
ปี 1192 ปีหนูดำ
"มองโกล"
หลวงจีนที่เจ้าให้ไปหาเมียเจ้า เค้าตายแล้ว
เข้าใจมั้ยเนี่ย
ทุ่งราบสเตปป์ของมองโกเลีย 20 ปีก่อน
ตอนข้าอายุเก้าขวบ
พ่อพาข้าไปที่เผ่าเมอร์กิต เพื่อเลือกคู่
พ่อชิงตัวแม่ข้ามาจากเผ่าเมอร์กิต
แค้นนี้พวกเขาไม่มีวันลืม
ตอนนี้พ่อต้องการสงบศึก
ข้าจึงต้องไปเลือกคู่ที่เผ่าเมอร์กิต
ข้าไม่มีสิทธิ์โต้แย้งพ่อ
นั่นกระโจมสหายพ่อ ไต้เซชาน
งั้นพวกเราพักค้างแรมที่นี่แหละ
สหายข้า เอซูเก้นี่เอง
ไม่เจอตั้งนาน
ลูกชายโตขึ้นมากนี่
เจ้าชื่ออะไรหรือ
เทมูดจิน
ข้าต้องเป็นฝ่ายถามเจ้าถึงจะถูก
เจ้าอายุเท่าไหร่
เก้าขวบ
งั้นเจ้าก็เป็นน้องข้า
น้อยกว่าเยอะรึ
ปีนึงเต็มๆ
เจ้ามานี่เพราะเหตุใด
ข้าจะไปเลือกเจ้าสาวที่เผ่าเมอร์กิต
ข้ามานี่แค่พักค้างแรม
คนฉลาดต้องเลือกเผ่าเราเป็นคู่
ข้าไปก่อนนะ เทมูดจิน
เดี๋ยว
เจ้าชื่ออะไร
โปชเต๊ะ
เทมูดจิน
เจ้าควรจะเลือกข้า
ทาร์กูไต้ มาสู้กัน
ข้าเมาแล้ว เจ้าเอาชนะข้าได้สบาย
เจ้าไม่ได้โง่เขลา แค่อ่อนแอ
พวกยุงกำลังหิวโซ
ข้าอยากเลือกเจ้าสาวที่นี่
คนเผ่านี้อ่อนแอ
แต่ใครๆ ก็มาเลือกคนเผ่านี้เป็นคู่นะ
พ่อต้องสงบศึกกับพวกเมอร์กิต
ข้าอยากซ้อมดูก่อน
ทำงั้นไม่ได้ เดี๋ยวเขาจะไม่พอใจเอา
ก็ถ้าเขาอ่อนแอ เขาจะโกรธก็ช่างสิ
ฟังพ่อให้ดีนะ
เวลาเลือกคู่ อย่าเลือกพลาดเด็ดขาด
หน้านางต้องเกลี้ยงเกลาดุจนาเกลือ
ตาจะต้องเล็กเรียว
ตาโตนั้นมีวิญญาณชั่วร้ายสิงสู่
นางจะเสียสติเอาได้
นางจะเพ้อเจ้อ เห็นภาพลวงตา
และที่สำคัญ อย่าลืมดูขานางด้วย
ผู้หญิงที่ขาแข็งแรง จะทำให้ผู้ชายมีความสุข
เข้าใจมั้ย
ข้าเลือกเจ้า
งั้นข้าก็ตกลง
ข้าเลือกเจ้าสาวได้แล้ว
งั้นข้าจะให้เสื้อขนสัตว์แก่นาง
ลูกเจ้านี่ตาแหลมจริงๆ เอซูเก้
ที่แน่ๆ เขาช่วยประหยัดเวลาให้เรา
พรุ่งนี้พวกเราขี่ม้ากลับบ้านได้แล้ว
ถูกของเจ้า
ถือเป็นเกียรติของเผ่าข้าจริงๆ
อีกห้าปี พวกเค้าจะได้วิวาห์กัน
นี่เป็นเขี้ยวอีกาขาว ไว้ขอพร
เอามาถูแล้วอธิษฐาน
อีกห้าปี ข้าจะกลับมาหา
ทำไมลูกกล้าขัดคำสั่งพ่อ ไอ้ลูกดื้อ
ข้าเห็นนาง ข้ารู้ทันที นางจะต้องเป็นเมียข้า
แล้วข้าจะไปบอกพวกเมอร์กิตยังไง
แค่คิดก็ปวดหัวแล้ว พวกเมอร์กิตต้องไม่พอใจแน่ๆ
พวกเราจึงขี่กลับบ้าน
พ่อไม่ยอมพูดอยู่พักใหญ่
ในที่สุดพ่อก็พูดว่า...
"ลูกทำถูกแล้ว ผู้ชายต้องเลือกเมียด้วยตนเอง"
ข้าไม่รู้เลยว่าวันนั้น...
...จะเปลี่ยนชีวิตข้าไปตลอดกาล
กลัวมั้ย
กลัวขอรับ
ฟ้าร้องแสดงว่า...
เทพเจ้าเทนกรีกำลังพิโรธ
ชาวมองโกลทุกคนกลัวกันหมด
นั่น ศัตรู
แล้วยังไง
เราไม่มีทางนองเลือดที่นี่อยู่แล้ว
นายของข้าให้เอานมนี้มาให้
ขอบใจ นั่งสิ
ขอบคุณขอรับ
อย่าเพิ่งดื่ม ให้คนรับใช้ดื่มก่อน
เห็นสายตาที่พวกมันมองเรามั้ย
พวกเขาเป็นศัตรูเราก็จริง
แต่ถ้าข้า ข่านเอซูเก้ทำผิดธรรมเนียม
โลกคงต้องกลับตาลปัตรแล้ว
ท่านไม่สบายรึ เอซูเก้
งั้นเราพักก่อนดีมั้ย
หุบปาก เจ้าไม่มีสิทธิ์ตัดสิน
พวกมันวางยาข่านของเรา
หนอย ไอ้เด็กโอหัง
พ่อคงไม่รอดแล้ว ลูกเอ๊ย
ต่อแต่นี้ ลูกต้องเป็นข่านแทนพ่อ
จงเข้มแข็ง
ไปขอให้เทพเทนกรี เทพแห่งสวรรค์
คอยช่วยเจ้านะ
ขนไปให้หมด
กล้าดียังไง
นี่เป็นฝูงสัตว์ของท่านข่าน
เค้าอุตส่าห์ปกป้องดูแลพวกเจ้า
ไปให้พ้นเดี๋ยวนี้นะ หยุดเดี๋ยวนี้
ไอ้คนเนรคุณ เจ้าพวกคนถ่อย
เจ้าขโมย ไม่เกรงกลัวกันเลยใช่มั้ย
เออซิ ข่านเอซูเก้ตายแล้วนี่
ตอนนี้ลูกข้าเป็นข่าน เขาจะแก้แค้นเจ้า
พูดเช่นนี้ อยากให้ข้าฆ่าเขารึไง
วิ่งเร็ว รีบหนีไป
จับมัน
รีบหนีไป
ไอ้ปีศาจชั่ว
เทกูไต้
ผีห่าซาตานเข้าสิงรึไง
ไม่มีคนมองโกลที่ไหนฆ่าเด็ก
ข้าขอสาปแช่งเจ้า
ให้ตกนรกหมกไหม้
อย่างที่เอซูเก้ว่า
อย่าทำผิดจารีต แม้ใจจะต้องการก็ตาม
รอให้มันโตก่อน แล้วข้าค่อยฆ่ามัน
อีกไม่นาน มันก็โตแล้ว
ไว้หน้าหนาว เราค่อยกลับมาฆ่ามัน
สักวัน....
ลูกต้องฆ่ามันให้ได้
แต่ลูกต้องหนีให้พ้นเงื้อมมือมันก่อน
หน้าหนาวนั้น ข้าไม่รู้จะซ่อนตัวที่ใด
ข้าจึงไปที่หุบเขาศักดิ์สิทธิ์
เพื่อขอให้เทพเทนกรีช่วย
ข้าตัวคนเดียว
หุบเขานั้นไกลแสนไกล
ข้าจึงวิ่งสุดชีวิต
นี่เจ้า
ข้าชื่อจามุกฮา
แล้วเจ้าชื่ออะไร
ข้าชื่อเทมูดจิน
คนมองโกลต้องอยู่บนหลังม้า
ศัตรูข้า ทาร์กูไต้ ปล้นม้าเราไปหมด
เจ้าช่วยชีวิตข้าไว้
ข้าขอเรียกเจ้าว่าพี่ใหญ่ได้มั้ย
ไทจาร์ เอาเศษผ้าให้ข้าซิ
เราเป็นพี่น้องร่วมสาบานกันแล้วนะ
ข้าได้เป็นข่าน จะให้เจ้าใหญ่รองจากข้า
จามุกฮา
ข้าต้องฆ่าอริข้า ทาร์กูไต้ให้ได้ก่อน
เจ้าจะทำได้ไง ม้าก็ไม่มี
คู่หมั้นข้า ขาแข็งแรง
ใครเค้าสนใจขากัน
พ่อข้าว่าจะทำให้ผู้ชายมีความสุข
ข้ายอมเลือกม้า ดีกว่าผู้หญิง
ลากคอมันมา
รีบหนีไป
ทาร์กูไต้
บอกคนอื่นเถอะ ข้าไม่อยากเป็นข่าน
เจ้าเปี๊ยกเอ๊ย
ไม่มีใครเค้าสนใจเจ้าแล้ว
แล้วทำไมเจ้ายังจะอยากฆ่าข้าอีก
ข้าจะได้นอนตาหลับน่ะสิ
ข้าจะฆ่าเจ้าให้ได้
แต่ข้าจะฆ่าเจ้าก่อน
ไอ้เด็กบ้า
เจ้าจะต้องเข้มแข็ง
กินซะ
ดื่ม
พวกแมลงบ้า กินเลือดเจ้าอยู่ได้
เทมูดจิน
ครอบครัวเจ้าปลอดภัย
ไม่ต้องห่วง
จามุกฮา ตามหาคู่หมั้นข้าให้ที
บอกให้นางรอข้าด้วย
มันยังไม่โตเลย
ให้มันกินเยอะๆ หน่อย
เมื่อข้ากลับมา มันต้องโตกว่านี้
เทพเทนกรี เทพแห่งสวรรค์
ข้าน้อยขอคารวะท่านเทพ ได้โปรดปลดปล่อยข้าด้วยเถิด
ปี 1186 ปีม้าไฟ
ไม่ว่าหมาป่าจะจากรังมานานแค่ไหน
สักวันมันก็ต้องคืนรัง
เทมูดจิน
ข้ารอเจ้ามานาน
ตอนนี้ข้าเป็นข่านแล้ว
ข้าฉลาดกว่าพ่อเจ้ามากนัก
เขามันโง่เขลา
เจ้ามีหน้ากล้าเรียกตัวเองว่าข่านรึ
สวะก็คือสวะวันยังค่ำ
แค่ฆ่าเจ้า มันไม่สาแก่ใจข้า ข้าจะสับเจ้าเป็นหมื่นๆ ชิ้น
เจ้าเห็นลาไม้นั่นมั้ย
ข้าจะจับเจ้าไปขึงพืดเองกับมือ
โดนทรมานเป็นอาทิตย์ จนตาย
เข้ามาใกล้ๆ สิ พ่อเฒ่า
ข้าล่ะกลัวเจ้าจริงๆ
หากข้าไม่ตาย
ข้าจะยกโทษให้พวกเจ้า
เจ้าไม่ยกโทษให้พวกเราหรอก
นี่เจ้า
ขอน้ำกินหน่อย
เจ้าโง่เอ๊ย
หุบปาก
ข้าจะสั่งสอนให้รู้ว่าใครโง่เง่ากันแน่
หยุดนะ
ข้าชื่อเทมูดจิน
ข้าชื่อปอร์ชู
เหตุใดถึงช่วยข้า
เพราะข้ารู้ว่าเจ้าเป็นใคร
เอาม้าข้าไปสิ
ข้าจะไม่ลืมบุญคุณครั้งนี้
เทพเทนกรีคอยปกป้องข้า ข้าจึงรอดมาได้
ข้าพร้อมประจัญหน้ากับศัตรูแล้ว เพื่อทวงของของข้าคืน
แต่ข้าต้องไปหาคู่หมั้นข้า โปชเต๊ะก่อน
ข้านึกว่าเจ้าตายไปนานแล้ว
ข้ายังไม่ตาย
ท่านคงรู้ ข้ามานี่เพราะเหตุใด
เจ้าเลือกนางไว้เมื่อหลายปีก่อน
ข้าไม่รู้ว่า โปชเต๊ะยังต้องการเจ้าอยู่มั้ย
เทมูดจินของข้ากลับมาแล้ว
ท่านพ่อ
ข้าต้องไปกับเทมูดจิน
รีบไปเอาเสื้อขนสัตว์มา เร็ว
ท่านไม่อยากโอบกอดข้ารึ
ข้ากลัวว่ากอดเจ้าแล้ว จะทำเจ้าเจ็บ
โอ้ลูกแม่ เทมูดจิน
ข้าถูกใจเจ้าจริงๆ
เจ้าเข้มแข็ง เหมือนข้า
น่ารักจริงๆ
นี่สินสอดของข้า ท่านแม่รับไว้
ให้ข้ารึ
ไม่มากมายเกินไป
เอ้า นี่ของเจ้า
พี่ใหญ่ จะตั้งกระโจมเมื่อไหร่
พรุ่งนี้
ดีใจจังที่พี่ใหญ่กลับมาแล้ว
แถมยังพาพี่สะใภ้แสนสวยมาด้วย
ข้าจับเจ้าได้แล้ว
เพราะข้ายอมให้จับต่างหาก
ข้าจะเป็นศรีภรรยา
ข้าเชื่อเจ้า
อย่าออกไปนะ
โอลูน
ชิเลตุ
เจ้ายังจำเสียงข้าได้รึ
ผู้หญิงมีรึจะลืมผัวคนแรกได้
ลงมาสิ ข้าอยากเห็นหน้าเจ้า
เหตุใดต้องเผยหน้าให้หญิงแก่อย่างเจ้า
ข้ามาชิงตัวเจ้าสาวของไอ้เทมูดจิน
ไปให้พ้นนะ อย่ามายุ่งกับเรา
พวกเขาไม่อยู่นี่ ไปซะ
หุบปากนะ
คาซาร์ ระวัง
พวกมันอยู่ไหน บอกมาสิ
พบร่องรอยพวกมันแล้ว
ไปเหอะ
ข้าเฝ้ารอท่านนานเหลือเกิน
ข้าถูเขี้ยวขอพรนี้หลายครั้ง
ขออยู่เรื่องเดียว
ขอให้ท่านกลับมา
ข้าอยากอยู่กับท่านตลอดไป
ข้าสัญญา
พวกเมอร์กิต
กลับบ้านไป
สมัยไอ้พ่อเทมูดจิน มันบังอาจชิงตัวเจ้าสาวข้าไป
ข้าสาบานไว้ว่าจะต้องแก้แค้น
ฉะนั้นตอนนี้ เจ้าเป็นของข้าแล้ว
ลากตัวมันไป
ลูกแม่
พี่ใหญ่
พวกมันทำอะไรลูกแม่เนี่ย
สบายดีมั้ย พี่ใหญ่ จามุกฮา
ข้าดีใจที่เห็นเจ้ายังไม่ตาย น้องรอง
นี่ข้ามีของมาฝาก
ได้ข่าวว่าพวกเมอร์กิตจับเมียเจ้าไป
แค่ฟัง ข้าก็ปวดใจแล้ว
ข้ามีเรื่องอยากหารือกับพี่
เราชาวมองโกลไม่ทำศึกแย่งชิงอิสตรี
ข้าจะให้ไทจาร์ หาเมียให้เจ้า 2 คน
ข้าต้องการโปชเต๊ะคืนมา
เจ้ายังไม่เคยลองหญิงอื่นใช่มั้ย
เจ้าคิดว่ามีแต่นางที่ขาแข็งแรงรึไง
ข้าต้องรีบลงมือ
หวัดดีพี่เขาสิ
ไทจาร์
ไอ้เมอร์กิตมันหยามเกียรติน้องข้า
เจ้าจะนำขุนศึกไปกี่นาย
ขอแค่ดาบและผู้ติดตามนิดหน่อย
แค่นั้นไม่พอหรอก น้องรอง
ด้วยเหตุนี้ข้าถึงมาหาพี่
ข้าไปด้วย
แต่ต้องรอปีหน้า
มันช้าเกินไป
ปีหน้าแหละกำลังเหมาะ
เราต้องรอ
อย่าบอกใครว่า เราทำศึกแย่งชิงสตรี
เข้าเขตแดนพวกเมอร์กิตแล้ว
เจ้าเป็นใคร
ข้ารู้เจ้าจะต้องกลับมาช่วยข้า
โปชเต๊ะ ข้าอยู่ไม่ได้หากไม่มีเจ้า
นี่เป็นลูกชายข้า
ข้าเข้าใจแล้ว
เจ้าพอใจรึยัง ได้เมียคืนมาแล้ว
แต่ข้าไม่กล้านอนกับแม่เสือแบบนั้น
เจ้ากล้าหาญมาก
กล้าหาญจริงๆ
ข้าต้องขอบคุณพี่ใหญ่จริงๆ
ต่อไปเจ้ามาอยู่กับข้า
ข้าเป็นนายตัวเองซะชินแล้ว
เจ้ายังไม่รู้วิถีมองโกล เจ้าตัวคนเดียว เอาตัวไม่รอดหรอก
ข้าจะให้เจ้าเป็นใหญ่ รองจากข้า
เทมูดจิน ทหารท่านรออยู่ข้างนอก
- ข้าขอตัวก่อน - เชิญๆ ไปเถอะ
ข้าเอาดาบเนื้อดีที่สุดมาให้ท่าน
จามุกฮากวาดของไปเกือบหมด
ที่เหลือ เราจะแบ่งกันอย่างไรดี
ข้าขอแค่หนึ่งในสิบ
ที่เหลือแจกจ่ายให้ทหารทุกคน
อย่าลืมแจกจ่ายให้ครอบครัวทหารที่ตาย
- นี่ เจ้าเก็บไว้เถอะ - ขอบคุณ ท่านเทมูดจิน
ทุกคนฟัง ท่านเทมูดจินมีน้ำใจกับเรา
ทุกคนจะได้ส่วนแบ่งถ้วนหน้า
ดูเขาสิ เขาแจกจ่ายของที่ได้มาให้ลูกน้อง
คราวหน้าเค้าคงเอาหมดแหละ
เค้าเอาไอ้ลูกเมอร์กิตมาเป็นลูกตัว
อย่ามาพูดให้ร้ายน้องข้าอีก
น้องเนิ้งที่ไหนกัน ข้าสิน้องพี่ใหญ่
เสือ 2 ตัวอยู่ถ้ำเดียวกันไม่ได้
เทมูดจิน
ตื่นได้แล้ว
ไอ้น้องชายหนีข้าไปแล้ว เค้านี่หัวรั้นจริงๆ
ลุกได้แล้ว
ดาร์เต้ อัลทาน
ดาร์เต้
ไทจาร์
ดาร์เต้หายไปไหน แล้วอัลทานล่ะ
พวกเขาต้องอยู่รับใช้ข้าสิ
พวกเค้าไปกับเทมูดจินแล้ว
ว่าไงนะ
พวกเค้าไปกับเทมูดจินแล้ว
น้องรอง จากมาก็ไม่บอกลากันเลยรึ
เห็นพี่หลับสบาย ข้าไม่อยากกวน
เหตุใดคนของข้าถึงมากับเจ้าได้
คนมองโกลมีอิสระเลือกนายของตน
ดาร์เต้ อัลทาน
เหตุใดเจ้าถึงทิ้งข้ามา
ท่านเทมูดจิน มีน้ำใจกับลูกน้อง
งั้นเจ้าเอาม้าเราคืนมา
ท่านยกม้านี้ให้ข้า มันเป็นของข้าแล้ว
ดาร์เต้ ข้าคืออาญาสิทธิ์
ข้าจะควักตับไตไส้พุงเจ้าซะ
ลองดูสิ
ตับไตข้า มีเหนือหัวคนใหม่แล้ว
ข้าไม่มีสิทธิ์ส่งเค้าคืนให้ท่าน พี่ใหญ่
ชาวมองโกลมีสิทธิ์ที่จะเลือก
ดูแลม้าเราให้ดี ข้าจะไปทวงคืนแน่
ดาร์เต้ มีโจรมาลักม้าของท่านเทมูดจิน
คนของจามุกฮา มาลักม้าหัวหน้า
พวกเราฆ่ามันได้คนนึง
ยังไงโจรก็ลดลงไปหนึ่ง
โจรที่ตายเป็นน้องจามุกฮา
ไทจาร์
ใครเป็นคนฆ่าเขา
ข้าเองขอรับ ตอนนั้นข้าจำเขาไม่ได้
เจ้าช่วยไม่ให้ม้าเราถูกปล้น แต่นำสงครามมาให้เรา
ส่งศีรษะข้าไปให้จามุกฮาเถอะ
แต่เขาดูแลฝูงม้าให้ท่านอย่างดี
ถ้าท่านส่งเขาไป คนอื่นจะพูดอย่างไร
ข้าทราบข่าวการสูญเสียของท่าน
ข้าจะช่วยท่านแก้แค้น
ข้าจะเอาหัวเทมูดจิน ผูกไว้ที่หางม้าข้า
ลงมือซะ
ไม่มีท่าน ข้าทำไม่ได้หรอก
เจ้ากลัวรึ ทาร์กูไต้
เจ้าเป็นข่านประสาอะไร
ในทุ่งราบนี้ มีผู้ยิ่งใหญ่เพียง 2 คน
มีข้า และน้องรองข้า เทมูดจิน
เข้าใจมั้ย
ข้าจะนำคนมาช่วย แต่ต้องยกเทมูดจินให้ข้า
จามุกฮากำลังสะกดรอยตามเรามา
- พวกนั้นมีกำลังคนมากกว่าเราสิบเท่า - โปรดสั่งการด้วย
ข้าจะไม่ทิ้งครอบครัว หนีเอาตัวรอด
แต่ถ้าหนีไปก่อน เราก็ยัง กลับมาหาเขาได้ มีทางนี้ทางเดียวเท่านั้น
อัลทาน ดาร์เต้ เจ้ากล้าฝากครอบครัวเจ้าไว้กับข้า
จามุกฮาคงไม่ปราณีพวกเขาแน่ พวกเจ้าพร้อมจะจากครอบครัวรึยัง
แล้วแต่ท่านหัวหน้าขอรับ
เทมูดจิน
ท่านไปเถอะ รีบหนีไป
ทำอย่างที่ชายชาวมองโกลทำเถอะ
เราทุกคนเข้าใจ
ข้าไม่ใช่คนขลาด
รีบไปทางหุบเขานั่น เร็วเข้า
รีบลงมือเถอะ ท่านมัวรีรออะไร
รีบร้อนไปไย ทาร์กูไต้
เดี๋ยวมันก็หนีไปพอดี หาไม่เจออีก
เจ้าไม่รู้จักน้องข้าเสียแล้ว
- เจ้าพร้อมมั้ย - พร้อม พี่ใหญ่
คาร์ซาร์
เจ้านำกำลังคน ไปอารักขาสตรีและเด็ก
เทมูดจิน เราจะอยู่สู้กับท่าน
เจ้ารีบไปเถอะ
ดูแลตัวเองและลูกเราด้วยนะ
ท่านห้ามตายนะ เทมูดจิน
อย่าลืมพวกเรานะ
ดูซิ น้องรองข้าหลักแหลมแค่ไหน
คิดฆ่าเขาไม่ใช่เรื่องง่าย
โจมตี
ข้าอยากจับเป็นไอ้เทมูดจิน
เหมือนกัน
เจ้าสัญญาแล้ว หัวมันเป็นของข้า
ทุกอย่างที่นี่เป็นของข้า รวมทั้งตัวเจ้าด้วย
เจ้าจะไม่พูดอะไรเลยรึ
ร้องขอชีวิตก็ยังดี
เจ้าอยากตายเหรอ เทมูดจิน
ข้าไม่ใช่ขอทาน พี่ใหญ่
ขอให้ข้าไว้ชีวิตสิ
ข้าทำเช่นนั้นไม่ได้
ข้าขอร้องเจ้าล่ะ
อภัยให้ข้าด้วย พี่ใหญ่
ข้าไม่ใช่พี่เจ้า
ข้าคือจ้าวเหนือหัวเจ้า
ส่วนเจ้า เป็นแค่ทาสข้า
ลากตัวไป
อดทนหน่อย
ข้าไปต่อไม่ไหวแล้ว
ข้าขอโทษที่แพ้สงคราม
ท่านสู้เต็มที่แล้ว
ท่านช่วยลูกเมียเราไว้
ตอนนี้นามท่านระบือไกลทั่วมองโกล
ลุกขึ้นเร็วเข้า
โน่น ไปดูซิ
ข้าขอลาก่อน
เมืองชายแดนตังกุท 1 ปีต่อมา
สวัสดีขอรับ ใต้เท้า
หยุดก่อน
สนใจซื้อทาสมั้ย ขอรับ
เท่าไหร่ล่ะ
เจ้านี่คิดอีแปะ 1 พวง
อีกคนคิดสองพวง
เจ้านั่นรึ เจ้านี่คิดห้าพวง
แพงเกินไป 3 พวงพอ
เจ้านี่ลดไม่ได้ มันฆ่าผู้คุม มือดีที่สุดของข้าไป
อย่าซื้อ เขาจะนำความวิบัติมาสู่เรา
แค่ทาสจะนำความวิบัติอะไรได้ เรามีทาสมาเป็นพันคน
ดูเขาไม่ยอมเสียเกียรติให้ใคร อย่ายุ่งเลย
เหลวไหลน่า หลวงจีนเฒ่า
เขาเป็นทาส ก็ต้องตายเยี่ยงทาส
ข้ามองเห็นทัพนักรบชาวมองโกล
รุกรานดินแดนเรา ผู้คนล้มตาย
นี่ เจ้ามองโกล เจ้าคิดจะทำลายล้างชาติข้ารึเปล่า
ข้ารู้แล้วจะทำอย่างไรกับเขาดี
ข้าไม่ได้เบี้ยหวัดมาหลายเดือนแล้ว
รู้แล้ว เอาเจ้าคนเถื่อนนั่นไปเร่ขายกัน
ใครเขาจะซื้อ
เจ้าคนเถื่อน ยิงฟันให้ดูหน่อย
"คนมองโกล ผู้คิดโค่นล้มอาณาจักรตังกุท"
ได้โปรดอภัยให้แก่พวกเราด้วย
ชาวมองโกลยอมตายดีกว่าถูกกักขัง
ข้ายังไม่ตาย จริงมั้ย
จิตใจเจ้าแกร่งดั่งหินผา
ข้ามานี่เพื่อขอร้องเจ้า
เมื่อถึงวันที่พวกเจ้ามาแก้แค้น ขอโปรดละเว้นวัดของเราด้วย
ฆ่าผู้คุมให้ข้าคืนนี้
แล้วเอากุญแจมา
ศาสนาข้าไม่ให้เราฆ่าสัตว์ตัดชีวิต
แต่ศาสนาข้าทำได้
ในวัดข้ามีพระคัมภีร์หลายเล่ม พวกเรามีหน้าที่รักษาไว้
ข้าอ่านไม่ออกหรอก
เอานี่ไปให้พ่อค้าที่ค้าขายกับชาวมองโกล
ถามหาบ้านเทมูดจิน เอาเขี้ยวนี่ให้โปชเต๊ะ
อย่าลืม ถามหาผู้หญิงชื่อโปชเต๊ะ
ได้ ข้าจะทำให้
ในมองโกเลีย ใครไปก็โดนปล้น
พวกพ่อค้า มีแต่เจ้าห่วงทองคำที่ไปที่นั่น
เพราะมันเป็นโจรเสียเอง
ไม่มีใครรู้ มันจะไปเมื่อไหร่ มาเมื่อไหร่
ไม่มีใครช่วยได้หรอก ท่านหลวงจีน
จูชี่ จูชี่
เราต้องไปแล้ว
ข้าฝังศพหลวงจีนเรียบร้อยแล้ว
- แล้วนี่เจ้ารออะไรอยู่ - ขบวนสินค้า
ข้าเป็นขบวนสินค้าสุดท้าย
อีกนานข้าถึงจะกลับมานี่
เราขอไปด้วยได้มั้ย
หนทางมันไกล ดูก็รู้ว่าเจ้าไม่มีตังค์
- เจ้ามีอะไรตอบแทนข้าล่ะ - ท่านก็รู้ ข้าจะตอบแทนอย่างไร
- แค่นี้ไม่พอ - แต่เราตกลงกันแล้ว
- เขาต้องการเพิ่ม ไม่งั้นเขาจะฟ้องเรื่องข้า - ข้ามีให้เท่านี้แหละ
แม่นางดูไม่ใช่คนยากไร้
เดี๋ยวก่อน
คุยกันก่อนสิ
อย่าคิดว่าจะหักหลังข้าได้
ส่งกุญแจมา
แม่หนูนี่ชื่ออะไร
มองก้ง
ข้าเป็นพ่อเจ้า มองก้ง
แล้วท่านพ่อคนเก่าของข้าล่ะ
ลืมเขาไปซะ ต่อแต่นี้ผู้นี้คือพ่อเจ้า
เข้านอนได้แล้ว
อย่าคิดมาก เขาเป็นพ่อเรา
ลูกอยากเล่นกับพวกเขาสินะ
ท่านพ่อ ทำไมท่านพ่อไม่ถักเปียล่ะ
ผู้ชายต้องไว้เปียไม่ใช่หรือขอรับ
แต่พ่อไม่ไว้
- นี่เรียกว่าเนื้อ - เนื้อ
ภาษาเราไพเราะที่สุดแล้ว
สักวันทุกคนจะต้องพูดมองโกล
ฟังดูสิ มันไพเราะแค่ไหน เนื้อ
เนื้อ
- จูชี่ เจ้าอายุเท่าไหร่แล้ว - สิบขวบขอรับ
อีกไม่นาน เจ้าต้องเลือกคู่แล้ว
ข้าต้องเลือกยังไง
พ่อจะสอนเจ้าเอง การหาสตรีดีๆ สักคนเป็นเรื่องที่ยาก
ข้าเห็นด้วย
- พี่บอกแล้วว่าเจ้าไม่ต้องกลัวไป - ข้าไม่ได้กลัว พ่อเราเป็นคนตลก
ข้าตั้งชื่อไว้ ให้ลูกข้าที่เกิดกับเจ้าแล้ว
ท่านไม่รู้รึว่าคนมองโกลเป็นอย่างไร
ข้าเป็นคนมองโกล ย่อมรู้ดี
พวกเขาเลวร้ายกว่าชาติอื่น เอาแต่ปล้นฆ่าผู้อื่น
แม้แต่เด็กเล็กก็ไม่ปราณี
ข้ารู้ว่าต้องทำไงกับชาวมองโกล
เจ้าพาลูกกลับบ้านไปเสีย
แล้วท่านจะกลับมาเมื่อไหร่ ปีนึง หรือว่าสองปี
ข้าคงไม่ได้เจอท่านอีกนาน
ข้าแต่เทพเทนกรี เทพแห่งสวรรค์ ข้าน้อยมาคารวะท่าน
โปรดประทานความแข็งแกร่งให้ข้า
ชาวมองโกลต้องการกฎระเบียบ ข้าจะทำให้พวกเขาเชื่อฟัง
ต่อให้ต้องฆ่าพวกเขาเกือบครึ่งก็ต้องยอม
กฎของเราจะเรียบง่าย ห้ามฆ่าเด็กหรือสตรี
มีบุญคุณต้องทดแทน มีแค้นต้องชำระ
ต้องต่อสู้ข้าศึกให้ถึงที่สุด
และห้ามทรยศข่านของตนเด็ดขาด
ปี 1196 ปีมังกรแดง
เหล่าขุนศึกเข้ามาเป็นแนวร่วมกับข้า
เขารู้ว่าข้าตั้งใจผนึกมองโกลให้เป็นหนึ่ง เพื่อให้ชาติเราแข็งแกร่ง
แต่จามุกฮาคิดทำลายล้างกองทัพเรา
บัดนี้ถึงเวลาที่เราต้องกรีฑาทัพ เพื่อตัดสินว่าใครจะเป็นใหญ่ในมองโกเลีย
กองทัพจามุกฮามีมากกว่าหลายพันเท่า
ทว่าข้ามียุทธวิธี ที่จะเอาชนะศึกในครั้งนี้
แต่ข้ายังต้องพึ่งเทพเทนกรี เทพแห่งสวรรค์
ให้อยู่ข้างข้า
ทหารของน้องรองนี่ฝีมือไม่เลว
สั่งโจมตีเลยเถอะ จามุกฮา
น้องรองข้านี่... เจ้าเล่ห์เหมือนจิ้งจอกก็ไม่ปาน
แนวหน้าเคลื่อนพลได้
บุก!
ลุย
เรานำข่านเรามาสยบแทบเท้าท่าน
เขาคิดหนี เราจึงฆ่าเขาซะ
- เขาคือใคร - ศัตรูท่าน ทาร์กูไต้
- ฆ่าพวกมัน - เพราะเหตุใด
อัลทาน พวกเราทำผิดอะไร
พวกเจ้าทำผิดกฎ ทรยศข่านตัวเอง
กฎท่าน เราไม่รู้นี่
สบายดีรึ พ่อเฒ่า
ขอบใจที่ยังจำข้าน้อยได้ ท่านข่าน
ให้ม้าเขา 100 ตัว แล้วตั้งกระโจมอยู่ข้างข้า
รับคนพวกนี้เข้ากองทัพข้า
เทมูดจิน เราจับตัวเขาได้
เทมูดจิน
เจ้าเป็นข่านแล้ว ข้าต้องสยบแทบเท้าเจ้า คงสาแก่ใจเจ้าแล้วสิ
- ข้ายกโทษให้ท่าน พี่ใหญ่ - สายไปเสียแล้ว
ข้าจะกลายเป็นหอกข้างแคร่เจ้า
ข้าข้องใจอยู่อย่าง ชาวมองโกลกลัวฟ้าร้องที่สุด
แต่เจ้าไม่กลัวรึ
เมื่อก่อน ข้าไม่มีที่ให้หลบฟ้าผ่า
ข้ากลัวจนเลิกกลัว
แล้วเจ้าคิดจะทำการใดกับข้า
เป็นพี่ใหญ่จะทำอย่างไรล่ะ
ข้าคงฆ่าเจ้าซะ น้องรอง
ไปซะ
เจ้ากำลังปล่อยศัตรูไป รู้ตัวไหม
ข้าปล่อยพี่ใหญ่ไปต่างหาก
ท่านพ่อ
เมื่อไหร่ข้าจะได้เลือกเจ้าสาว ท่านพ่อ อย่าลืมสัญญาที่ให้ข้านะ
อีกไม่นานหรอก
ดูซิ พ่อเลือกผู้หญิงดีอย่างแม่เจ้ามา
เทมูดจิน ข้าเลือกท่านต่างหาก
นั่นสินะ
ข้าต้องสานต่อสิ่งที่ข้าเริ่มไว้ให้สำเร็จ
เจ้าเป็นศรีภรรยาของข้า
เจ้ารู้ ว่าข้าต้องกลับมาหาเจ้าเสมอ
พ่อเฒ่า ไหนบอกซิ อนาคตข้าจะเป็นเช่นไร
พูดมา ไม่ต้องกลัว
ท่านรู้อยู่เต็มอก ท่านข่านผู้ยิ่งใหญ่
ปี 1206 ปีสิงโตแดง เทมูดจิน ขึ้นเป็นข่านเหนือเผ่าต่างๆ ในมองโกล
มีนามว่าเจงกิสข่าน
ผู้ยิ่งใหญ่แห่งทุ่งราบ
อาณาจักรตังกุทที่เก่าแก่ถูกโค่นล้ม
แต่วัดที่นั่นไม่ถูกกวาดล้าง
บทบรรยายไทย โดย ศิริกมล เชฎฐ์อุดมลาภ
Ocr by Salsa Santana 19/11/2013